"Vegetarisch is ongezond," was de strekking van een gesprek dat ik had met een collega op de bedrijfsborrel. Ja ja, ze was er heilig van overtuigd, dat ik haaruitval zou krijgen. Misschien niet meteen morgen, maar zeker wel binnen 10 jaar.

 

Hoe we op dit onderwerp kwamen? Er was een hapje en een drankje. Het hapje bestond uit saté. Nou da's dus niks voor mij. En zo raakten wij daarover in gesprek. Haar vraag was wat ik ter vervanging voor vis nam. Simpel: ik eet geen vis (al zo'n 35 jaar niet meer) en ik vervang dat niet. Net zoals ik vlees niet specifiek vervang. Ik eet wel eens vleesvervangers (uit zo'n pakje uit de winkel), maar alleen omdat ik dat lekker vind.

 

Maar goed, ik heb ook even gezegd dat ik geen voedingssupplementen neem daarvoor, want dat zie ik helemaal niet zitten. Als je 'normaal' en gevarieerd eet, krijg je je voedingsstoffen heus wel binnen. Zij vond van niet. Het leek er werkelijk op of ze een commerciële band met een voedingssupplementenfabrikant had, want ze probeerde mij er lichtelijk van te overtuigen dat ik ongezond bezig was.

 

Wat een betweterig typje, zeg. Met zulke mensen heb ik weinig op. Ik vond haar al niet aardig, maar nu al helemaal niet meer. Ga toch fietsen!

 

Ik was iets aan het zoeken en ik vond iets anders. Een gedicht dat ik vroeger gemaakt heb en dat over de situatie rondom eten gaat. Best confronterend voor mijzelf.

 

Nou dan hier ook maar even een update-je. Best lang geleden, zag ik, dat ik geschreven heb. De laatste keer schreef ik al dat ik stremsel en gelatine ging vermijden. Nou daar sta ik nog steeds achter.

 

Hier thuis gebruik ik alleen nog maar vegetarisch gestremde kaas. Inmiddels ontdekt dat dat bij verschillende winkels ook in plakjes verkrijgbaar is. Ben zelfs niet eens altijd gebonden aan de 50+ kaas, maar heb ook al een winkel ontdekt waar ik het in de 30+ variant kan krijgen.

Bij anderen neem ik rustig wel gewone kaas. Dus de opmerking die ik van anderen kreeg dat 'het niet meer willen gebruiken van stremsel en gelatine mijn eetfobie ten goede zou komen', is hele grote onzin.

 

Gelatine vermijden is elke keer weer een strijd. Heel veel toetjes kan ik daardoor niet meer nemen en ook heel veel soorten snoep niet meer, maar och... dat laatste is niet zo heel erg. Gelukkig ontdek ik ook steeds weer dat er nog best veel is wat ik wel kan eten.

Ontdekte tot mijn schrik dat het zelfs in pepermunt zat. Da's wel balen, want waar moet ik nou op zuigen tijdens de preek op zondag...

 

En er zit ook gelatine in de blauwe kuipjes van de becel. Ging bij toeval het etiket eens lezen en ontdekte het toen. Het lag snel in de vuilnisbak en een nog niet aangebroken verpakking heb ik weggegeven. In de gele kuipjes zit het niet, in de blauwe wel. Wat een onzin!

Nu neem ik maar gewoon alpro soya boter dan zit ik altijd goed en dat is zelfs soms nog goedkoper dan 'gewone' boter. (Niet in alle winkels overigens..)

 

Verder is het veel verse groente. Helemaal verslaafd aan geworden. Heb de hele voorraadkast vol blikvoer staan, maar gebruik er niet veel van. Probeer zoveel mogelijk verse groente te nemen en ook 2x fruit per dag. Ben nooit zo'n fruiteter geweest, maar ben er van gaan houden ondertussen..

 

Nou ja.. dusz... met eten gaat het wel goed, ook al experimenteer ik niet meer. Er is wel weer een vega cursus gestart, maar ik heb er geen behoefte meer aan. En ook geen zin meer om als enige evangelicaal in een zaal met zevende dag adventisten te zitten. Voelde me een vreemde eend...

 

Van mijn OPS heb ik soms last, soms niet. Vooral m.b.t het zoeken van werk vind ik het lastig. Ik geloof niet dat anderen dat begrijpen. Maar op dit moment kan ik er ook niet veel meer aan doen. Heb nog wel mijn baantje bij de post. Ben al reuzeblij dat ik het daar zo lang weet vol te houden en het nog steeds leuk vind.

 

Ben wel bezig met het ontwikkelen van mijn muziek. Geef af en toe een huisconcert hier thuis en soms bij anderen. Dat is een uitdaging en geeft een goed gevoel.

 

En nu heb ik zin in warme chocolademelk..

 

 

Toen ik voorheen in de supermarkt voor het kaas-schap stond op zoek naar betaalbare plakjes kaas, sloeg ik steevast de geitenkaas producten over. In mijn hoofd had zich het idee genesteld dat geitenkaas verre van lekker was. Ik had het nog nooit gegeten en mijn eetfobie zorgde er ook voor dat ik het nooit zou gaan proberen. Het zag er zo 'wit' uit. Dat kon nooit lekker zijn.

 

Sinds een paar maanden sta ik niet meer voor het kaas-schap. Tenminste niet meer voor de koeling waar ik kan kiezen uit een ruim assortiment voorverpakte kaas. Ik sta nu voor de versverpakte kaas en heb de plakjes verruild voor gewoon een stuk(je) kaas, wat ik zelf kan snijden.

En omdat ik maar alleen ben, moet dat stukje dus niet te groot zijn.

 

Sinds een paar maanden heb ik er ook voor gekozen geen 'gewone' kaas meer te eten die gestremd is met stremsel uit de maag van kalveren. (Zoals ik er ook voor heb gekozen om de toetjes en het snoepgoed met gelatine te vermijden) Ik ben een stapje verder gegaan in mijn vegetarische dieet.

 

Zo stond ik voor het verse-kaasschap op zoek naar een stukje bio kaas. Thuis gekomen vond ik het wel errug wit, maar... -zo dacht ik: dat komt vast omdat het nog jonge kaas is.

 

Een week later toen ik op het eind van mijn stukje kaas was en het onderste korstje er afsneed, keken mij twee vriendelijke geitenogen aan. Ik was een beetje van mijn stuk, omdat ik toch altijd beweerd had nooit geitenkaas te eten en nu had ik nietsvermoedend er al een week opzitten. Nu begreep ik ook waarom de kaas dus zo wit was geweest.

 

En waarom ik het zó lekker vond..

 

 

Vandaag een binnentuintje aangelegd. D.w.z een aantal bloembakken op een tafel, waarin ik wat groente ga kweken. Begin deze maand radijsjes in een pot gezaaid en die kwamen al na een week op. En de worteltjes die vorige week de grond in zijn gegaan, komen ook al boven. En nu, met t mooie weer, krijg ik helemaal de smaak te pakken, geloof ik.

 

In ieder geval vanmiddag maar even langs t tuincentrum geweest om zaadjes te halen. Heb nu een bak met verschillende soorten snijsla en een bak met raapstelen. Die laatste heb ik nog nooit gegeten, weet niet eens hoe ik ze klaar moet maken... Maar weet wel dat alles wat jezelf verbouwd altijd t proberen waard is. Zo doe ik ook nog iets aan m'n voedselneofobie.

 

Om daar even op door te gaan... Heb vandaag ook de nieuwe valess met spinazievulling uitgeprobeerd. Is wel lekker, maar niet met de witlof die ik erbij heb gegeten. Misschien volgende week maar eens proberen met sla of zo..

 

O ja, ik heb ook nog aardbeienplanten. Ik houd ook niet zo van aardbeien, maar m'n eigen aardbeien vind ik dan wel weer lekker. En er staan nog 2 bakjes met tuinkers te kiemen. 

 

Ach ja.. je moet toch wat met die crisis.. Dan maar m'n eigen kleine groentjes kweken..

Leuke nieuwe hobby.

Wie doet er mee met de bananendans?
Kom, schud je heupen los en kom in trance.
Ja, laat je voeten gaan en kom in zwier
Al wie van bananen houdt die maakt plezier.

 

Hé, wat doet die appel hier!

 

Hij ramt op de toetsen met een hoop kabaal
en gaat met de bananen-rap aan de haal
Een fruitige banaan springt op de kast
de buren bonken op de muur, ze hebben last…

van de jolige bananen die nu in een rij
de polonaise dansen en wat zijn ze blij
Dan klinkt ineens van achteren een luide gil
Een overrijpe banaan glijdt uit de schil

 

Het wordt een smurrie en het wordt een drab
De appelpianist, hij lacht om deze grap
Maar dat maakt de bananen kwaad
Ze hakken de pianist, in de appeltaart.

 

De taart gaat in de oven en het feest gaat door
tot in de late uurtjes zingen zij in koor:

 

"En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet
En we gaan nog niet naar huis, want moeder is niet thuis.
En al was m’n moeder thuis, dan gingen we niet, dan gingen we niet.
En al was m’n moeder thuis, dan gingen we niet naar huis."

 

"En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet
En we gaan nog niet naar huis, want moeder is niet thuis.
En al was m’n moeder thuis, dan gingen we niet, dan gingen we niet.
En al was m’n moeder thuis, dan gingen we niet naar huis."

 

"En we gaan nog niet naar huis.... etc....

 

© spiritus, 2011

AAAAAaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrgggggggggggggggghhhhhhhhhhhh!

 

Zo! Heerlijk... moet me even afreageren. Ben nog steeds actief op een forum en zet daar regelmatig m'n eetlijsten neer. Zo ook wat ik gisteren had gegeten. Ik zet m even hier neer.

 

thee, mandarijn

2 koffie, 2 boterhammen met kaas, 1 boterham met pindakaas

 

stukje friese kruidkoek

 

Tussendoor:

thee, plak friese kruidkoek

 

Avondeten:

ovenfriet (ong. 200 gr), sperziebonen, bio groentenburger, drinkyoghurt

2 mandarijnen

 

Tussendoor:

thee, winterwortel

2 plakken friese kruidkoek

appel

 

Toen ik gisteren opstond dacht ik bij mezelf: Ik neem als ontbijt even snel een mandarijn en dan meteen daarna 3 boterhammen voor de lunch. Dat doe ik vaker als ik vroeg kan gaan werken en er te weinig tijd tussen ontbijt en lunch zitten. Het lijkt me dat iedereen dat wel eens doet, toch?

 

Wat is nu het probleem? Nu heeft iemand daarop gereageerd en gezegd dat ik m'n lunch heb overgeslagen en dat je niet om 10 uur 's ochtends kunt lunchen. Ik vind dat gewoon belachelijk. Alsof iemand anders mij kan vertellen dat ik m'n lunch heb overgeslagen. Dat is gewoon niet zo. Ik heb m'n ontbijt overgeslagen, want dat is wat ik heb gedacht gisterochtend.

 

Maar goed, nu zitten we met de tijd. Je kunt dus blijkbaar niet je lunch vevroegen. Dan moet je spreken over brunchen. Pfff....

 

O ja... het schijnt dat heel Nederland vindt dat je niet 's ochtends kunt lunchen, maar dat je dat altijd 's middags doet. Jaja.. Als ik om 5 uur opsta, dan ben ik onderhand tegen 12 uur aan m'n avondmaaltijd toe. Jongejonge.. sommige mensen kunnen ook echt niet verder denken dan hun neus lang is..

Waarom moet dat allemaal zo precies.. zo precies komt t helemaal niet...

 

Ik word daar zó moe van..! Meer gefrustreerd eigenlijk... stom gezeur!

Dat zijn van die gele, groene en rode vruchtjes voor in de cake.

 

Vroeger vond ik die heel eng om te eten, omdat ze een beetje taaiïg waren en haalde ik ze altijd uit de cake. Een beetje verwonderlijk daarom dat ik nu cakejes met bigarreaux aan het bakken ben.

 

Eerst al die vruchtjes in stukjes gesneden en toen door t beslag. Het staat wel heel vrolijk al die gekleurde stukjes in de cake. En nu durf ik het ook wel te eten.

 

De cakejes zijn een alternatief voor de kleffe oliebol.

 

 

Als ik ergens niet van houd dan zijn het wel oliebollen. En in deze tijd van het jaar kan ik er eigenlijk niet omheen. Zie ik iedereen om me heen ervan smullen, terwijl ik die kleffe, sponsachtige dingen niet weg krijg.

 

Vroeger stonden m'n ouders de hele laatste ochtend van het jaar aan het fornuis om die dingen te bakken. Een hele schaal vol met naturel en een hele schaal vol met krenten erin. Die werden vervolgens in een vergiet gedaan met daarover een theedoek en dan op de kachel gezet. 

De rest van de dag werd er niet meer gekookt of brood gegeten. Mijn ouders aten dan op de tijden van de maaltijden alleen maar oliebollen met heel veel poedersuiker. En tussendoor ook nog oliebollen. 

 

De hele oudjaarsdag en -avond: oliebollen. En vaak hadden ze zoveel gebakken dat er ook nog wat naar opa en oma gingen of naar een zielige oude buurman. En zelfs dán hadden ze nog genoeg over om ook op Nieuwjaarsdag alle maaltijden te vervangen door oliebollen.

 

Misschien komt daar m'n aversie vandaan... maar ook toen al moest ik niets van die kleffe, sponsachtige ballen hebben.

 

Soms... heel soms lukt het me om één kleine weg te werken, maar dan heb ik daar ook meteen genoeg aan.

 

Ik durf te wedden dat m'n ouders ook dit jaar weer samen aan het fornuis staan. Als kind vond ik de bakprocedure wél interesant moet ik zeggen. Dat er dan met een pollepel beslag in de hete olie werd geschept en dat daar dan een oliebol uit ontstond, was boeiend om te zien...

 

Het zullen nu geen vergieten vol meer worden, want ze hebben nu centrale verwarming en niet een gaskachel zoals vroeger. 

Gelukkig ben ik niet bij hen met Oud en Nieuw en word ik niet gepushed om 'toch maar ééntje' te eten. En zelf bak ik ze niet en ga ik ze ook niet halen bij de oliebollenkraam!

 

Oliebollen... jak!

 

 ÿspiritus

Toch nog wat kleine nieuwe dingetjes geprobeerd de afgelopen tijd. In m'n kerstpakket zat een zak chips. Barbecue smaak. Ik lust wel chips, maar sommige smaken daar ben ik wel bang voor en die koop ik dan ook nooit. Ben dan bang dat ik ze niet lekker vind en dat is zonde van mijn geld. Maar op die manier ga ik nieuwe smaken dus ook niet aan. Nu had ik dan een zak in m'n kerstpakket. Heb er wat van gegeten en het viel op zich wel mee, maar t had toch een soort zure nasmaak. Dus zelf kopen zal ik ze niet. Heb de zak nog niet weggegooid en wil ook nog wel een keer een beetje ervan eten de komende dagen. Misschien dat mijn oordeel erover nog wat veranderd.